 به بهانه آغاز فعالیت دوره سوم شوراهای اسلامی شهر و روستا
شوراهای اسلامی شهر و روستا در ایران امروز ،در آستانه دور جدیدی از تاریخ شکل گیری و قوام و دوام خود بسر می برند. این یک واقعیت است که کشاورزان ایران به دلایل مختلف ،فاقد نهادهای صنفی و حزبی مستقل می باشند .لذا در قیاس با سایر طبقات جامعه ،سهم ناچیزی در ساخت قدرت داشته و کمتر در تعیین سمت و سوی سیاستهای اقتصادی کشور تاثیر گذار هستند. شوراهای اسلامی روستا می تواند فرصتی ارزشمند برای مشارکت و تاثیر گذاری جامعه کشاورزان ایران در مدیریت اقتصادی ، سیاسی کشور و نیز تحکیم و تقویت منافع آنها باشد.اما شواهد نشان می دهد که کشاورزان کمتر در میان منتخبین شوراهای اسلامی روستا حضور دارند و این فرصتهای حداقلی نیز توسط سایر اقشار روستا مانند کارمندان ، جوانان ،روحانیان و تجار روستا تصاحب گردیده است .حال آنکه این شوراها می توانند به شوراهای کشاورزان تبدیل شوند و خلا نهادهای حزبی و صنفی آنها را جبران نمایند. حضور فعال کشاورزان پیشرو در شورای اسلامی روستا ،بخش ،شهرستان ، استان و کشور ،ضمن نهادینه نمودن مشارکت آنها در نهادهای تصمیم گیری و سیاستگذاری کشور می تواند در حفظ ، تحکیم و تقویت منافع آنها تعیین کننده باشد.
|
نظام بهره برداری ، سازمانی اجتماعی مرکب از عناصر بهم پیوسته است که با هویت و مدیریتی واحد ،در ارتباط متقابل با شرایط طبیعی و اجتماعی محیط خود تولیدکننده محصولات کشاورزی است. هر نظام بهره برداری دارای سازمان ،مدیریت ،فضا ،اطلاعات ،تکنولوزی ،سطح توسعه و جمعیت یا اعضا و کارکنانی است که طبق قواعد مالکیت ،حاکمیت و عاملیت مبادله و سایر ویژگیهای نرم افزاری ناظر بر واحد بهره برداری و برخورداری نسبی از امکانات فضائی ،سازمانی ،اطلاعاتی ،تکنولوزیکی و توسعه ای آن در فرایند تولید محصولات کشاورزی برای مصرف و یا مبادله و یا فروش مشارکت دارند. در ایران نظامهای بهره برداری را تحت عنوان دهقانی ،تعاونی تولید روستائی ،تجاری بزرگ (شرکت سهامی زراعی ،تجاری و کشت و صنعت )، تجاری متوسط ،تجاری کوچک ،مشاع و اجاره ای می شناسند که بشرح زیر تعریف و مشخص می شوند:
پروفسور محمد هاشم پسران کارشناسی و دکترای اقتصاد را به ترتیب از دانشگاههای سالفورد و کمبریج انگلستان اخذ نمود. او در حال حاضر استاد اقتصاد در دانشگاه کمبریج و عضو بر